Skiverlof in Arolla, Zwitserland.

Al weken loop ik te zagen dat ik niet wil gaan skiën, dat ik zeker niet in de skiles wil, dat ik de juf niet ga kunnen begrijpen, dat ik het zeker niet leuk ga vinden…

Maar niets aan te doen: zaterdagavond vertrekken we richting Zwitserland…. Zondagochtend komen we aan in Arolla in de chalet van Pierrot en we kunnen al meteen genieten van een schitterend zonnetje terwijl papa wat verloren slaap inhaalt.

Na de middag schrijven we ons in in de skischool: we hebben geluk: we krijgen een nederlandstalige juf. Oef. ‘s Avonds arriveren ook oma, Walter, tante Jaana en Gerald.

Maandagochtend: skiles. Eigenlijk valt het erg mee. Ik zit samen met Mariken in de les en de juf beloont ons met lekkere snoepjes. We leren vooral te wennen aan die lange latten onder onze voeten. De juf zegt dat we het al erg goed doen. In de namiddag gaan we met mama, tante Jaana en Gerald naar Evolène om wat boodschappen te doen. We genieten ook van een terrasje in het zonneke. We spelen ‘stokje Boe’ in het riviertje met Gerald.

Dinsdag: vanaf vandaag krijgen we toch skiles in het frans. Onze groep is te klein (4) voor 2 monitricen… Eigenlijk begrijpen we al heel wat en we zingen ook al uit volle borst ‘Snowli, c’est mon ami’ mee. We spenderen onze avonden met Uno…

Woensdag: we krijgen sleetjes van mama. In de namiddag leven we ons uit op de babypiste. Ome Erkki is er vanaf vandaag ook bij.

Donderdag: het skiën gaat steeds beter bij Mariken. Ik heb er wat meer moeite mee. Mama zegt dat mijn beenspieren nog niet sterk genoeg zijn. Ik vind vooral sleeën leuk.

Vrijdag: laatste skiles. We behalen allemaal ons skidiploma. Ik ben erg trots op mijn medaille maar wil volgend jaar toch liever naar de zee zoals de “normale” mensen.

Zaterdag: in de voormiddag maken mama, ome Erkki, Jaana, Gerald, Walter, oma en Pierrot een wandeling naar “le lac bleu” Ze plakken speciale vellen onder hun ski’s zodat ze niet naar beneden glijden. ‘s Avonds gaan we lekker eten in Evolène en brengen we een bezoekje aan het streekmuseum.

Zondag: ik wil niet meer skiën vandaag…. Iedereen past beurtelings even op mij. ‘s Avonds maakt Pierrot echte zwitserse raclette voor ons klaar. Mmmm, dat smaakt….

Zondag: weer naar huis. Na een lange rit komen we rond 18.00 weer thuis aan.

Thursday, April 16th, 2009 @ 8:13 am Daytag
RSS 2.0 Trackback