De eerste dag van een weekje danskamp. We maken leuke uitnodigingen voor ons optreden van vrijdag en oefenen een nieuw dansje in. Oef, wat moeilijk.

Ome Erkki maakt een lekker ontbijt voor ons klaar, daarna vertrekken we weer naar de festivalweide van Sfinks. Wat is het drukkend warm vandaag! We zoeken een koel plaatsje in de schaduw.
Na een knappe afrikaanse circusact is het weeral tijd om naar huis te gaan. Ik vond het een geweldig verjaardagsweekend!

“Mariken, ik ben heel erg jarig vandaag!” Dat waren mijn eerste woorden vandaag.
Na het openmaken van de (vele) cadeautjes vertrekken we naar Boechout voor een weekendje Sfinks.
Ome Erkki, tante Gemma, Opa en Jo zijn er ook bij.
We hebben veel plezier op de springkastelen van de kinderopvang en ik laat mij schminken in een echte prinses.
Het is al heel laat als we naar het huis van ome Erkki rijden om daar te gaan slapen.

We gaan met z’n allen een dagje naar zee. We beginnen de dag in de vlindertuin van Knokke. Ik ben zeer geïnteresseerd in het proces “rups-cocon-vlinder”.
Na de middag rijden we door naar Heist. Daar spelen we op het strand en in de zee tot het weer tijd is om naar huis te gaan.
Ik ga voor het eerst in de zee. Eerst ben ik nog bang van de golven, maar dan heb ik er veel plezier in.

‘t Is eindelijk mooi weer en wij gaan nog eens een dagje naar het speelplein. We komen bekaf weer thuis na een lange dag buiten spelen.

We maken een leuk parcours in mijn slaapkamer.
Het is weer lekker warm dus spelen we veel buiten.

Mama poetst onze slaapkamers, wij kijken naar filmpjes op de computer van Mariken.

Nationale feestdag.
We gaan naar Bompa en Marianne voor een gezellig familiefeest met ome Erkki, Laura en Ivan en Esther.
Spijtig dat het regent en dat we niet buiten kunnen spelen.

We maken er een luie zondag van.

We gaan nog eens naar de kinderboerderij in Wilrijk. We mogen de cavia’s pakken en aaien de geitjes. We krijgen ook nog een ijsje voor we naar huis gaan. We wippen nog even binnen in Ikea. Mariken en ik mogen elk een bloem uitkiezen voor op onze kamer. Wat zijn we trots!
Als mama moet wenen omdat ze ome Willem mist, troost ik haar flink. Ik word er ook wel een beetje verdrietig van.