Ik mag naar het verjaardagsfeestje van Mette-Marit. Er is een ballonnenclown en we worden mooi geschminkt. Wat vliegt zo’n leuke dag toch snel voorbij. ‘s Avonds eten we frietjes van de frituur. Njammie.

Naar Mano Mundo in Boom. We genieten van de concerten van Kapitein Winokio en Bart Peeters in een lekker warm zonnetje en in het goede gezelschap van ome Erkki, tante Gemma, opa en Jo.

Skiverlof in Arolla, Zwitserland.

Al weken loop ik te zagen dat ik niet wil gaan skiën, dat ik zeker niet in de skiles wil, dat ik de juf niet ga kunnen begrijpen, dat ik het zeker niet leuk ga vinden…

Maar niets aan te doen: zaterdagavond vertrekken we richting Zwitserland…. Zondagochtend komen we aan in Arolla in de chalet van Pierrot en we kunnen al meteen genieten van een schitterend zonnetje terwijl papa wat verloren slaap inhaalt.

Na de middag schrijven we ons in in de skischool: we hebben geluk: we krijgen een nederlandstalige juf. Oef. ‘s Avonds arriveren ook oma, Walter, tante Jaana en Gerald.

Maandagochtend: skiles. Eigenlijk valt het erg mee. Ik zit samen met Mariken in de les en de juf beloont ons met lekkere snoepjes. We leren vooral te wennen aan die lange latten onder onze voeten. De juf zegt dat we het al erg goed doen. In de namiddag gaan we met mama, tante Jaana en Gerald naar Evolène om wat boodschappen te doen. We genieten ook van een terrasje in het zonneke. We spelen ‘stokje Boe’ in het riviertje met Gerald.

Dinsdag: vanaf vandaag krijgen we toch skiles in het frans. Onze groep is te klein (4) voor 2 monitricen… Eigenlijk begrijpen we al heel wat en we zingen ook al uit volle borst ‘Snowli, c’est mon ami’ mee. We spenderen onze avonden met Uno…

Woensdag: we krijgen sleetjes van mama. In de namiddag leven we ons uit op de babypiste. Ome Erkki is er vanaf vandaag ook bij.

Donderdag: het skiën gaat steeds beter bij Mariken. Ik heb er wat meer moeite mee. Mama zegt dat mijn beenspieren nog niet sterk genoeg zijn. Ik vind vooral sleeën leuk.

Vrijdag: laatste skiles. We behalen allemaal ons skidiploma. Ik ben erg trots op mijn medaille maar wil volgend jaar toch liever naar de zee zoals de “normale” mensen.

Zaterdag: in de voormiddag maken mama, ome Erkki, Jaana, Gerald, Walter, oma en Pierrot een wandeling naar “le lac bleu” Ze plakken speciale vellen onder hun ski’s zodat ze niet naar beneden glijden. ‘s Avonds gaan we lekker eten in Evolène en brengen we een bezoekje aan het streekmuseum.

Zondag: ik wil niet meer skiën vandaag…. Iedereen past beurtelings even op mij. ‘s Avonds maakt Pierrot echte zwitserse raclette voor ons klaar. Mmmm, dat smaakt….

Zondag: weer naar huis. Na een lange rit komen we rond 18.00 weer thuis aan.

Wat een prachtig weertje vandaag! We gaan naar de speeltuin van de Burcht. Ik amuseer me erg met Mariken op de wip.

Mama moet naar een bijscholing. Mariken en ik mogen intussen oma helpen in de keuken van Terra Meiga.

“Mama, je mag mijn paard niet zo hoog op de kast zetten, want hij heeft hoogtevrees…”

Ik mag naar het verjaardagsfeestje van Britt. Het is er erg leuk. Ik vind het helemaal geweldig dat Lars ‘Larswie’ er ook is. Wij zijn verliefd op elkaar.
‘s Avonds gaan we naar Terra Meiga: mama en papa helpen oma tijdens het optreden van Jean Bosco Safari…
Maar eerst krijgen we een privéconcertje van Jean: hij verzint voor ons ter plekke een slaapliedje over Mariken en Liselore die elkaar soms plagen, maar toch dikke vriendjes zijn en die moeten gaan slapen. Na zo’n mooie serenade belanden we al snel in dromenland.

Mariken is per ongeluk op mijn ukelele gesprongen. Nu is hij helemaal stuk! Ik ben erg verdrietig en wil alleen maar gaan slapen als mijn ukelele naast mijn bedje mag liggen.

We hebben de hele week rond het thema ‘touwtjes’ gewerkt. Vandaag hadden we als apotheose een echte touwtrekwedstrijd. Wat een verrassing dat mama ons kwam helpen touwtrekken! We hebben goed voor elkaar gesupporterd.

Mama en papa helpen oma bij het opruimen van de zolder. Wij spelen in onze roze speelkamer.